Κάμερες, κουμπάροι, συμφωνίες κάτω απ’ το τραπέζι, λογοκρισία. O Μεγάλος Αδελφός έρχεται με δρασκελιές. Κι εμείς μαλάκες μου, θεατές πάλι; Kρυμένοι στο καβούκι μας, στην χαρμόσυνη άγνοια και στο σύμβολο της εποχής…τον καναπέ. Εσύ τι λες ρε Warrel, ποιος είναι ο επόμενος;
3 σχόλια
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
ανατριχίλα! και μόνο που το δα σε ποστ ανατρίχιασα! δεν έβαλα καν το ακούσω ακόμα! αυτή η αρχή…..!!!!!!
Είναι πραγματικά κορυφαίοι!!Κ αυτοί οι στίχοι τους…τόσο συναισθηματικοί και άμεσοι!!Απίθανο κομμάτι!!
I taste the fear, to numb the tear trapped by the source of my infection/I play the martyr submerged in this pool, the corporation used me like they brainwash you…